الشيخ الأميني ( مترجم : واحدى )
158
الغدير ( فارسى )
- هرگاه بينى كه در بحر انديشه غوطهور شده ، فكر خود را در مهمى به كار انداخته است . - باهوش و درايت ، نكتهاى را در پردهء غيب نگذارد ، جز اينكه روشن و آشكار سازد . - و نه نقطهاى از زمين را ، جز اينكه با نظر صائب ، حدود و اقطار آن را بازشناسد . - خدايش قدرت بخشيده و از حوادث روزگار در امان داشته است . نويرى در كتاب خود سه بيت از سرودههاى او را ياد مىكند : - اگر با مجد و بزرگوارى بتوان بر قلهء شرف بر شد ، او بر گردن آسمانها صعود خواهد كرد . - هرگاه بينش دانشمندان به تاريكى گرايد ، با شرار انديشهاش تاريكيهاى حوادث را مىشكافد . - او را نخواهم يافت جز نزد كسى كه قدرش را شناسد و يا در برابر نيزههاى تابديده . « 1 » ابن خلكان در تاريخ خود شرح حال او را ذكر كرده و بعد از ثنا و ستايش ، سخن ثعالبى را كه ياد كرديم ، نقل نموده و چند بيت از اشعارش را نمونه آورده است و بعد مىگويد : امير مختار مسيحى در كتاب تاريخ مصر ياد كرده و گفته است : در سال 399 وفات يافته ، و ديگران اضافه كردهاند كه روز جمعه بيست و دوم ماه رمضان بوده و هم گويند : در ماه ربيع الآخر ، و گمان دارم كه در مصر زندگانى را بدرود گفته باشد . « 2 » شرح حال او را در كتابهاى زير مىتوان از نظر گذراند : 1 - مرآة الجنان ، يافعى : 2 / 452 . 2 - شذرات الذهب ، ابن عماد حنبلى : 3 / 155 . 3 - معاهد التنصيص ، سيد عباسى : 1 / 226 . 4 - الاعلام ، زركلى : 1 / 74 . 5 - تاريخ آداب اللغة العربية : 2 / 264 .
--> ( 1 ) . نهاية الارب : 3 / 190 . همين ابيات نيز در يتيمة الدهر ثعالبى : 1 / 274 ثبت شده است . ( 2 ) . وفيات الاعيان : 1 / 42 .